Biofouling (porastanie biologiczne podwodnych części jednostek pływających) – zjawisko niepożądanego zasiedlania zanurzonych powierzchni konstrukcji technicznych (m.in. kadłubów statków, konstrukcji hydrotechnicznych, urządzeń podwodnych, wewnętrznych instalacji wody morskiej) przez mikroorganizmy, glony, bezkręgowce i inne organizmy wodne, prowadzące do wzrostu chropowatości, zmian własności powierzchni oraz strat technicznych, ekonomicznych i ekologicznych.
mały|alt=Przykład biofoulingu na elemencie infrastruktury wodnej|Przykład biofoulingu na elemencie infrastruktury wodnej
Charakterystyka zjawiska
Do powstania warstwy porostowej dochodzi etapowo: najpierw na gładkiej powierzchni zanurzonej w wodzie osadzają się mikroorganizmy, tworząc biofilm bogaty w zewnątrzkomórkowe substancje polimerowe (EPS), który następnie stanowi podłoże dla osiedlania się glonów, wąsonogów, małży, wieloszczetów oraz innych bezkręgowców wodnych (tzw. makroporosty).