Funkcja straty (funkcja kosztu, funkcja celu) - funkcja stosowana w wielu problemach dotyczących optymalizacji, w różnych dyscyplinach wiedzy. Zadanie optymalizacyjne polega na szukaniu minimum funkcji straty. W statystyce funkcja straty jest zwykle stosowana w estymacji parametrów, a analizowane zdarzenie odnosi się do pewnej funkcji różnicy między oszacowaniem a wartością rzeczywistą dla danej obserwacji; do statystyki pojęcie funkcji straty wprowadził Abraham Wald w połowie XX wieku. W ekonomii funkcja straty opisuje najczęściej koszt ekonomiczny. W klasyfikacji określa "karę" za błędną klasyfikację przykładu. W naukach aktuarialnych funkcja straty stosowana jest w kontekście ubezpieczeniowym do modelowania relacji między wypłacanymi świadczeniami a składkami, szczególnie od prac Haralda Craméra z lat 20. XX wieku. W sterowaniu optymalnym określa karę za nieosiągnięcie pożądanej wartości, natomiast w zarządzaniu ryzykiem finansowym odwzorowuje stratę pieniężną.
Odgrywa szczególną rolę w uczeniu maszynowym, w modelach sztucznej inteligencji.
mały|Porównanie wybranych funkcji straty (MAE, SMAE, funkcja Hubera i log-cosh) stosowanych w regresji|299x299px