Dzięczyna – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Poniec. Wieś jest siedzibą sołectwa Dzięczyna w którego skład wchodzi również miejscowość Dzięczynka.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Wymieniona pierwszy raz w dokumencie zapisanym po łacinie z 1388 jako Dzanczyn, 1403 Dzanczna, 1411 Dzeczino, Dzanczino, 1415 Dzendzina, 1417 Dzenczino, 1418 Dzenczina, 1429 Dzanczina, 1497 Dzianczina, Dzenczewo 1498 Dzyanczyno, 1530 Dzyaczina, 1563 Dzyanczyna, 1566 Dzienczyna.
Wieś była własnością rycerską należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej: Zenwiczów, Dzięczyńskich, a potem także Opalińskich, Górskich, Pampowskich. W 1410 miejscowość należała do parafii Poniec. W 1448 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego.
W 1497 z powodu niedopełnienia obowiązku pospolitego ruszenia król polski Jan Olbracht dał prawo do dóbr Dzięczyna należących do Jana Chełmskiego i jego żony Barbary kolejno kasztelanowi ludzkiemu Piotrowi Opalińskiemu, staroście wschowskiemu Piotrowi Górskiemu oraz Krzysztofowi Szydłowieckiemu.