Wyroby Perkuna szybko zdobyły uznanie na wystawach przemysłowych. W 1909 roku na Wystawie Przemysłu i Rolnictwa w Częstochowie fabryka otrzymała złoty medal za jakość wykonania i postęp w konstrukcji motorów ropnych, a rok później na międzynarodowej wystawie silników spalinowych w Petersburgu nagrodzono ją wielkim złotym medalem za konstrukcję, wykonanie i ekonomiczność działania silników. Kolejne złote medale zakład zdobywał na pokazach w innych miastach ówczesnego Imperium Rosyjskiego, m.in. w Jekaterynosławiu, Odessie, Nieżynie, Bachmucie i Słowiańsku.
Tuż przed wybuchem I wojny światowej w fabryce pracowało około 160 osób. W czasie wojny znaczna część majątku zakładu została przejęta najpierw przez władze rosyjskie, a następnie niemieckie, co doprowadziło do dużego spadku produkcji; w 1916 roku okupacyjne władze niemieckie przekształciły fabrykę w warsztaty naprawy samochodów.
W 1918 roku przedsiębiorstwo zmieniło nazwę na Pfeiffer, Potworowski, Łubieński. Towarzystwo Fabryk Motorów „Perkun”, a w 1920 roku na Towarzystwo Fabryki Motorów „Perkun” S.A..