przekazywali oni informacje o wydarzeniach politycznych, rozmieszczeniu i liczebności niemieckich jednostek wojskowych oraz szczegóły dotyczące duńskiego odcinka umocnień Wału Atlantyckiego. W 1942 roku Niemcy zażądali wycofania duńskiego wojska z Jutlandii, ale operacje wywiadowcze na tym obszarze były kontynuowane. Były one prowadzone przez funkcjonariuszy w ubraniach cywilnych lub oficerów rezerwy, ponieważ ta grupa nie została uwzględniona w rozkazie ewakuacji. Po wyzwoleniu Danii brytyjski marszałek Bernard Law Montgomery określił zebrane w tym kraju informacje wywiadowcze jako „niezrównane”.
Zbrojny opór: 1943–1945 thumb|Dania walczy o wolność, amerykański film propagandowy o duńskim ruchu oporu z 1944 roku thumb|Karabin M1917 Enfield używany przez duński ruch oporu, przychowywany w muzeum Haslev Z biegiem lat liczba aktów sabotażu i walki zbrojnej rosła. W 1943 roku liczba ta wzrosła lawinowo, do tego stopnia, że władze niemieckie były niezadowolone ze sposobu, w jaki władze duńskie radziły sobie z sytuacją. Po operacji Safari pod koniec sierpnia 1943 roku Niemcy przejęli pełną odpowiedzialność za administrację cywilną w Danii, co pozwoliło im zacząć postępować z miejscową ludnością według własnego uznania.