Wanda Bargiełowska-Bargeyłło, także: Bargiełowska-Bargeyllo, Bargiełowska-Kutkowska (ur. 29 sierpnia 1938 w Gdańsku, zm. 23 listopada 2025 w Warszawie) – polska śpiewaczka operowa (mezzosopran).
Życiorys Jej rodzice pochodzili z Litwy. Ukończyła średnią szkołę muzyczną. Absolwentka Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Gdańsku oraz Wydziału Wokalnego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku w klasie prof. Barbary Iglikowskiej (1968). Latem 1969 w ramach stypendium „Vacanze musicale” doskonaliła swój warsztat wokalny u Giny Cigny w Wenecji. Brała też udział w kursach interpretacji wagnerowskiej w Bayreuth. Wieloletnia solistka Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie (1967–2014), w którym wystąpiła w 1210 przedstawieniach. Na deskach Teatru Wielkiego zadebiutowała 16 listopada 1962 r. wcielając się w postać Łariny w Eugeniuszu Onieginie Piotra Czajkowskiego w reżyserii Lidii Zamkow. W latach 1982–1985 była solistką Staatstheater am Gärtnerplatz w Monachium. Występowała również m.in w Operze Bydgoskiej, Operze Wrocławskiej, Operze Śląskiej w Bytomiu, Teatrze Wielkim w Poznaniu i w Staatstheater w Hagen. Ostatnią rolę, Starej Niewiasty, zaśpiewała w 2012 r. w Strasznym Dworze Stanisława Moniuszki w reżyserii Roberto Skolmowskiego w białostockiej Operze i Filharmonii Podlaskiej.