Edvarts Virza, właśc. Jēkabs Eduards Liekna (ur. 27 grudnia 1883 w Rāceņi, zm. 1 marca 1940 w Rydze) – łotewski poeta, prozaik, tłumacz i atdzejotājs (tłumacz poezji).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej jako jedno z dziewięciorga dzieci Anny i Jurisa Liekna. Uczęszczał do szkół w Salgale i Bausce, a następnie studiował prawo i ekonomię w Moskwie.
W czasie rewolucji 1905 roku samodzielnie nauczył się języka francuskiego, co pozwoliło mu później, wspólnie z żoną, propagować w Łotwie poezję francuską. W 1906 opublikował swój pierwszy cykl poetycki na łamach czasopisma „Dzelme”.
Podczas I wojny światowej został zmobilizowany i służył jako strzelec w pułku Jukuma Vācietisa, tworząc w tym czasie wiersze poświęcone swoim współtowarzyszom. Przed odzyskaniem przez Łotwę niepodległości aktywnie wspierał ideę suwerenności kraju. Pracował w prasie, pełnił funkcję dyrektora Teatru Daile oraz był zatrudniony w łotewskim Ministerstwie Oświaty.
Po zajęciu Łotwy przez ZSRR w 1940 twórczość Virzy została zakazana i pozostawała praktycznie niedostępna aż do 1985.
Życie prywatne Był mężem poetki Elzy Stērstes, z którą współpracował m.in.