Sgraffito mały|lewo|Pierwowzór sgraffita na elewacji Fryz w technice sgraffita powstała zapewne w roku ukończenia kamienicy, tj. w 1607 roku. Nie wiadomo, kto go wykonał, ani jakiego był pochodzenia. Jego interpretacja ikonograficzna stanowiła wyzwanie dla badaczy. Przypuszczano np., że sceny przedstawiały Zwiastowanie Pańskie. Po odnalezieniu pierwowzoru okazało się, że fryz stanowi dokładne odwzorowanie kompozycji alegorycznej z ryciny Martina de Vosa (rytował Philipe Galle) pt. Radość w niebie z powodu nawracającego się grzesznika, która ilustruje słowa Jezusa z Ewangelii wg św. Łukasza o nawróconym grzeszniku ().
Ikonografia łączy narratywne przedstawienie przypowieści z obecnością postaci alegorycznych, przez co odczytanie jego symboliki mogło nie być oczywiste nawet dla ówczesnych, XVII-wiecznych odbiorców. Pierwowzór przedstawia nauczającego Jezusa i jego uczniów oraz grupę faryzeuszy i uczonych w Piśmie, a także aniołów oraz personifikacje Bólu i Pokuty, które otaczają nagiego pokutującego mężczyznę. Wybór niecodziennego pierwowzoru jest nietypowy i można go odczytywać jako moralizatorskie wezwanie w czasach kontrreformacji.