Opactwo Świętej Hildegardy (niem. Abtei St. Hildegard), znane również jako Klasztor Eibingen (niem. Kloster Eibingen) – założony w 1900 roku klasztor benedyktynek znajdujący się w niemieckim mieście Rüdesheim am Rhein, w pobliżu dawnej wsi .
Historia W 1150 roku Hildegarda z Bingen założyła klasztor Rupertsberg przy ujściu rzeki Nahe do Renu. Z powodu wzrostu liczby powołań, w 1165 roku wspólnota przejęła znajdujący się po przeciwnej stronie rzeki dawny klasztor podwójny Eibingen należący do zakonu kanoników regularnych. Po zniszczeniach wojny trzydziestoletniej zakonnice opuściły Rupertsberg i przeniosły się do Eibingen, gdzie złożono również relikwie św. Hildegardy (). Klasztor został rozwiązany w roku 1803.
Plany założenia nowego klasztoru przypisuje się biskupowi Limburga i lokalnemu proboszczowi Ludwigowi Schneiderowi. Na jego lokalizację wybrano porośnięte winnicami wzgórze w pobliżu wsi , a budowę wspomógł finansowo książę . Kamień węgielny wmurował 2 lipca 1900 Placidus Wolter, opat klasztoru Beuron. 17 września 1904 roku do kompleksu wprowadziły się pierwsze zakonnice, sprowadzone z . 7 września 1908 konsekrowano kościół klasztorny. Po I wojnie światowej oddano do użytku wschodnie skrzydło opactwa, mieszczące nowicjat i kapitularz.