Pod jego kierownictwem Théâtre de l’Odéon przeszedł pewne modyfikacje, aby dostosować się do przepisów przeciwpożarowych: doprowadziło to do powstania tarasu, zaprojektowanego tak, aby umożliwić ewakuację publiczności.
We wrześniu 1887 Théâtre de l’Odéon zainaugurował system wieczornych przedstawień klasycznych po obniżonych cenach, który cieszył się dużym powodzeniem wśród rodzin i studentów. Teatr zaczął przyciągać publiczność, a na poniedziałkowe przedstawienia wprowadzono system abonamentowy. 9 marca 1888, pod jego nadzorem, teatr został w pełni oświetlony elektrycznie, zaś 15 września oddano do użytku nowy sufit zaprojektowany przez Jeana-Paula Laurensa.
W czerwcu 1892 Porel złożył wniosek o objęcie stanowiska dyrektora l’Opéra, lecz jego kandydaturę odrzucono. Rozczarowany, zrezygnował ze stanowiska w Théâtre de l’Odéon. Od 1894 do 1898 był dyrektorem Théâtre du Gymnase. Zmarł w Paryżu w wieku 73 lat.
Życie prywatne W 1893 ożenił się z , francuską aktorką, z którą miał dwóch synów: Germaine’a i Jacques’a. W 1905 rozwiedli się, a dzieci pozostały z matką.