Sama przyznawała w późniejszych latach, że pisała lepiej po francusku niż po włosku.
Małżeństwo i separacja W wieku szesnastu lat, 24 września 1824 r. w kościele San Fedele w Mediolanie, Cristina poślubiła księcia Emilia Barbiana di Belgiojoso d'Este (ur. ok. 1800), który był od niej starszy o osiem lat. Było to małżeństwo arystokratyczne, które napawało rodzinę znaczną dumą. Posag Cristiny wynosił 400 000 lirów austriackich, co czyniło ją jedną z bogatszych dziedziczek włoskiego majątku. Ciotka Beatrice Trivulzio sprzeciwiała się tej decyzji, preferując małżeństwo Cristiny z jej kuzynem, Giorgio Trivulzio, co było wówczas powszechną praktyką służącą ochronie majątku rodzinnego.
Mąż Cristiny, choć bogaty, prowadził rozrzutny i rozpustny tryb życia. Małżeństwo szybko stało się nieszczęśliwe. Cristina cierpiała na epilepsję, która towarzyszyła jej przez całe życie. Dodatkowo w 1826 r. została zarażona przez męża syfilisem, co trwale wpłynęło na jej zdrowie. Bezpośrednią przyczyną rozstania była propozycja męża, aby Cristina zamieszkała pod jednym dachem z jego kochanką (zwaną "Ruga"), na co arystokratka nie wyraziła zgody, uznając to za naruszenie jej godności. Oficjalnie małżeństwo nigdy nie zostało rozwiązane, jednakże para faktycznie separowała się w 1828 r., cztery lata po ślubie.