Pierwsze tłumaczenie Starego nagrobka na język polski, autorstwa Stefanii Beylin, ukazało się w 1931 roku. Antologię Baśnie w sześciu tomach wydało warszawskie wydawnictwo Jakuba Mortkowicza. Drugie tłumaczenie z oryginału w języku duńskim opublikowała w 2006 roku Bogusława Sochańska. Trzytomową antologię Baśnie i opowieści wydało poznańskie wydawnictwo Media Rodzina.
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie polskiego tłumaczenia B. Sochańskiej oraz wersji duńskiej.
Rodzina rozmawia o starej kamiennej płycie leżącej przy kuchennych drzwiach. Płyta pochodzi prawdopodobnie ze zburzonego dawnego klasztoru. Ktoś z rodziny kupił kilka takich płyt, które potem rozbito, by posłużyły za materiał na bruk. Ta jedna została i leży w podwórzu do dziś. Dzieci zauważają, że na płycie wciąż widać wykutą klepsydrę i fragment anioła. Z inskrypcji można odczytać jedynie imię Preben, duże „S” oraz niżej imię Marthe, i to tylko wtedy, gdy kamień jest mokry.