Najmłodszy chłopiec wspina się na krzesło i patrzy na podwórze. W świetle księżyca kamień, który wcześniej wydawał mu się zwyczajny, jawi mu się teraz jak karta z wielkiej księgi historii. Chłopiec widzi w nim całą opowieść o Prebenie i jego żonie. Spogląda na księżyc, który przypomina mu twarz Boga. W pokoju wciąż rozbrzmiewają słowa „Wszystko ma zostać zapomniane”, gdy niewidzialny anioł dotyka piersi i czoła chłopca. Anioł szepcze mu, by zachował zasiane ziarenko pamięci, które ma kiedyś odtworzyć zatarte napisy i przywrócić historię starej pary przyszłym pokoleniom. Ziarno to dojrzewa z biegiem lat w kwitnące dzieło poetyckie, bo to, co dobre i piękne, nie ginie, lecz trwa w podaniach i pieśniach.
Przypisy
Linki zewnętrzne Manuskrypt baśni „Stary nagrobek” (audiobook) na YouTube
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1852