Stenoria analis – gatunek chrząszcza z rodziny oleicowatych i podrodziny Nemognathinae. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną oraz zachodnią i środkową Azję.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1859 roku przez Hermanna Rudolpha Schauma.
Morfologia Chrząszcz o spłaszczonym ciele długości od 7 do 8 mm, z wierzchu porośniętym krótkimi, jasnymi, przylegającymi włoskami.
Głowa jest czarna lub ciemnobrązowa, szeroka, o rozszerzających się za oczami skroniach i spłaszczonym ciemieniu. Długie, czarne, nitkowate czułki sięgają do połowy długości ciała.
Przedplecze jest czarne lub ciemnobrązowe, ku tyłowi zwężone, o lepiej niż u S. apicalis zaznaczonych przednich kątach. Zaopatrzone jest w podłużny kil pośrodku, poprzeczne wgłębienie w części nasadowej naprzeciw tarczki i dwa zaokrąglone, gładkie, wysklepione guzki po bokach tegoż wgłębienia. Punktowanie przedplecza i głowy jest jednakowe, gęste i głębokie. Pokrywy są żółte z czarnymi lub ciemnobrązowymi częściami wierzchołkowymi, matowe i pomarszczone, rozchylone, po bokach lekko wycięte i opatrzone listewkami krawędziowymi, na szczytach tępo zaokrąglone. Skrzydła tylnej pary są dobrze wykształcone. Spód tułowia jest czarny. Odnóża mają golenie dłuższe od stóp. Ostrogi wierzchołkowe goleni tylnej pary są jednakowej grubości i długości.