Komitety Ochrony Przyrody stanowiły terenowe organy Państwowej Rady Ochrony Przyrody, których zadaniem było prowadzenie działań z zakresu ochrony przyrody na poziomie regionalnymAnna Tarnowska, Rozwiązania instytucjonalne w zakresie ochrony przyrody w II RP. Przegląd Prawa Ochrony Środowiska, UMK. Nr 4 /2014.. Ich skład oraz zakres kompetencji określono tak, aby zapewnić możliwie szeroką reprezentację środowisk naukowych, administracyjnych i społecznych zaangażowanych w ochronę zasobów przyrodniczych II Rzeczypospolitej. Zgodnie z obowiązującymi zasadami, w skład każdego Komitetu Ochrony Przyrody wchodzili przede wszystkim członkowie właściwego terytorialnie oddziału PROP. Dopełnieniem stałej struktury byli delegaci instytucji zapraszanych przez przewodniczącego Komitetu. Zaproszenia mogły obejmować przedstawicieli władz administracyjnych – zarówno rządowych, jak i samorządowych – a także reprezentantów urzędów państwowych istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska (np. leśnictwa, rolnictwa czy komunikacji). Udział przedstawicieli instytucji naukowych zapewniał konsultacje merytoryczne oraz oparcie działań na aktualnym stanie badań przyrodniczych. Komitety mogły także zapraszać do współpracy organizacje społeczne zajmujące się pracą oświatową, krajoznawczą lub ochroniarską.