93 kg (206 funtów) wysoko wzbogaconego uranu. Nigdy nie postawiono mu zarzutów.
Incydent Głównym problemem było zniknięcie 93 kg wysoko wzbogaconego uranu z inwentarza NUMEC. W latach 1974–1976, już po przejęciu zakładu przez Babcock & Wilcox i odejściu Shapiro, stwierdzono dodatkowe straty rzędu 90 kg. Według późniejszych danych Departamentu Energii USA, NUMEC miał największe straty wysoko wzbogaconego uranu spośród wszystkich komercyjnych obiektów w USA – łącznie 269 kg przed 1968 rokiem i 76 kg później.
Dochodzenia W lutym 1976 CIA poinformowała Komisję Regulacji Jądrowych (NRC), że uważa, iż zaginiony uran trafił do Izraela; informacja dotarła do Białego Domu i prezydenta elekta Jimmy’ego Cartera. Raport Government Accountability Office (GAO) stwierdził, że bardziej skoordynowane działania agencji mogły rozstrzygnąć kwestię ewentualnego przekazania materiału. NRC w latach 70. tłumaczyła część strat mechanizmami niedokumentowanymi (zanieczyszczenie odzieży pracowników, systemy oczyszczania powietrza, osady w podłogach i urządzeniach). Były szef AEC Glenn T. Seaborg w 1993 roku uznał zarzuty wobec Shapiro za niesłuszneGlenn T. Seaborg, The Atomic Energy Commission under Nixon:Adjusting to Troubled Times, 1993, St.