Sprzedaż niewolników przez jezuitów – transakcja, w wyniku której 19 czerwca 1838 roku prowincja Maryland Towarzystwa Jezusowego sprzedała 272 niewolników dwóm plantatorom z Luizjany – i – za kwotę 115 000 dolarów (wartość wynosząca około 3,34 miliona dolarów w 2024 roku). Transakcja ta była zwieńczeniem wieloletniego, pełnego kontrowersji sporu wewnątrz wspólnoty jezuitów prowincji Marylandu o tym, czy należy utrzymywać, sprzedać, czy uwolnić ich niewolników oraz, czy skupić się na kontynuowaniu gospodarki plantacyjnej, czy też na rozwijających się misjach miejskich, w tym na prowadzeniu szkół.

W 1836 roku przełożony generalny Towarzystwa Jezusowego, Jan Roothaan, udzielił prowincjałowi Marylandu zezwolenia na przeprowadzenie sprzedaży pod trzema warunkami: niewolnicy mieli zachować prawo do praktykowania wiary katolickiej, rodziny nie mogły zostać rozdzielone, a uzyskane środki miały zostać przeznaczone wyłącznie na kształcenie nowicjuszy jezuickich. Wkrótce okazało się, że warunki Roothaana nie zostały w pełni spełnione. Jezuici otrzymali należność z wieloletnim opóźnieniem i nigdy nie uzyskali pełnej kwoty 115 000 dolarów.