Badanie przeprowadzone wśród 300 studentów medycyny w zachodnich Indiach wykazało, że umiarkowaną lub ciężką postać telefobii (mierzoną specjalnie skonstruowaną skalą) stwierdzono u około 9% badanych, przy czym autorzy sugerują, że brak jest wcześniejszych danych porównawczych i że zjawisko może mieć charakter narastający. Inne badania ankietowe wśród młodych dorosłych wskazują, że wyższy poziom korzystania z tekstowych kanałów komunikacji cyfrowej (np. komunikatorów) wiąże się z częstszym zgłaszaniem lęku przed rozmowami telefonicznymi oraz preferowaniem alternatywnych form kontaktu.

Przyczyny Wyjaśniając przyczyny telefonofobii, badacze i praktycy odwołują się zarówno do ogólnych mechanizmów lęku społecznego, jak i do specyfiki współczesnej komunikacji cyfrowej. Rozmowy telefoniczne wymagają spontanicznej reakcji, szybkiego formułowania wypowiedzi i radzenia sobie z nieprzewidywalnym przebiegiem interakcji. Jednocześnie są pozbawione wizualnych sygnałów niewerbalnych, które w kontaktach bezpośrednich ułatwiają ocenę nastroju i intencji rozmówcy. Dla osób o podwyższonym poziomie lęku społecznego oznacza to konieczność funkcjonowania w warunkach mniejszej kontroli nad wizerunkiem i większej niepewności co do tego, jak zostaną odebrane.