W kolejnych latach Röhr pracował u architekta Adolfa Lämmerhirta i nauczał w Szkole Budowlanej w Wałczu (obecnie Zespół Szkół Nr 3 im. I Armii Wojska Polskiego w Wałczu). W tym czasie zaczął wykonywać pierwsze zlecenia dla inwestorów z Görlitz. W latach 1879–82 praktykował w berlińskiej pracowni Heinricha Josepha Kaysera i Karla von Großheim. W latach 1882–86 pracował we Wiedniu i studiował zaocznie na tamtejszym Uniwersytecie Technicznym.
W 1886 roku powrócił do Görlitz, gdzie w 1890 roku wziął ślub z Elise Jeschke.
W 1886 roku otworzył swoje biuro w Görlitz. Jego pierwszą pracą był pawilon ogrodowy przy willi rodziny Lüders (obecnie przedszkole przy Schützenstraße 9). W 1893 r. zlecono mu zaprojektowanie tymczasowego pawilonu dla cesarza Wilhelma II, który przybył na uroczystość odsłonięcia pomnika swojego dziadka, Wilhelma I. W 1900 roku odwiedził Wystawę Światową w Paryżu. Po tej wizycie całkowicie porzucił historyzm na rzecz innego stylu – secesji. W późniejszym okresie zainteresował się także wczesnym modernizmem.