Otto Intze (ur. 17 maja 1843 w Laage w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Rostock, zm. 28 grudnia 1904 w Akwizgranie) – niemiecki inżynier budownictwa lądowego i profesor uniwersytecki. Wykładał jako profesor inżynierii wodnej, inżynierii budowlanej i materiałoznawstwa budowlanego na Politechnice w Akwizgranie, gdzie w latach 1895–1898 pełnił również funkcję rektora.
Życiorys Ojciec Intzego był lekarzem i umożliwił synowi zdobycie wykształcenia technicznego w Realschule (rodzaj szkoły średniej). Następnie w wieku 17 lat, został zatrudniony w brytyjskiej firmie budującej linię kolejową z Rygi do środkowej części Rosji (na terenie dzisiejszej Łotwy). Po dwóch i pół roku pracy w tej firmie, jesienią 1862 roku rozpoczął studia inżynierskie w Szkole Politechnicznej w Hanowerze (Uniwersytet Gottfrieda Wilhelma Leibniza w Hanowerze), które ukończył z wyróżnieniem w 1866 roku.
Następnie krótko pracował jako nauczyciel w Szkole Budowlanej w Holzminden, a następnie dołączył do Zarządu Portu w Hamburgu, gdzie nadzorował budowę mostów, nabrzeży i śluz.