Sezon huraganowy na Atlantyku w 1850 roku – ostatni sezon huraganowy nieuwzględniony w oficjalnej bazie danych huraganów atlantyckich. Choć dane meteorologiczne są w dużej mierze niekompletne, wskazują one, że trzy znaczące cyklony tropikalne dotarły do lądu, powodując za każdym razem poważne szkody. Pierwszy z nich uderzył w Karolinę Północną 18 lipca, wyrządzając tam poważne zniszczenia, a następnie przemieścił się nad Stany Środkowoatlantyckie, przynosząc sztormowe przypływy, silny wiatr i intensywne opady deszczu. Nawalne deszcze wywołały powodzie rzeczne na odcinku od Baltimore po Filadelfię, szczególnie w dolinie rzeki Schuylkill, gdzie w różnych zdarzeniach zginęło 20 osób. Silny wiatr spowodował szkody w budynkach mieszkalnych i infrastrukturze publicznej w Nowym Jorku i okolicach, natomiast destrukcyjne powodzie objęły także środkową i północną część Nowej Anglii. Na całym obszarze ucierpiały uprawy rolne oraz sieć kolejowa.
22 sierpnia potężny huragan uderzył w Hawanę na Kubie, niszcząc sady owocowe i paraliżując ruch statków, po czym wszedł na ląd w zachodniej części Florydy, wywołując tam ogromny sztormowy przypływ.