Składka roczna wynosiła 2 korony z czego połowa zostawała w oddziale miejscowym, a reszta była odprowadzana do Zarządu Głównego.

Kierownikiem mógł być tylko członek Towarzystwa, który otrzymał on niego pisemne upoważnienie. Nie otrzymywał on za swoją pracę żadnej gratyfikacji. Jego zadaniem było przechowywanie nadesłanych książek i czasopism, wypożyczanie bezpłatnie książek członkom gminy do domu, a raz w tygodniu (w miarę możliwości) organizowanie głośnego czytania czasopism ludowych i pogadanek gospodarskich oraz raz w roku przesłanie sprawozdania do Towarzystwa.

Początkowo zakładano dużo nowych czytelni. W 1887 powstało 30 nowych czytelni (w większości przy kółkach rolniczych) i 2 wypożyczalnie ruchome w Wieliczce, a w 1887 przybyło 27 kolejnych. W Krakowie do końca 1886 działało 5 bezpłatnych wypożyczalni (4 w Krakowie i 1 w Podgórzu). W 1887 roku powstała kolejna przy Bractwie Dobrej Śmierci. W latach 1890–1892 zakładano po 105 nowych czytelni rocznie, w kolejnych 1893–1895 po 50, a od 1895 tylko 30 . W 1895 roku zauważono, że wiele z założonych czytelni upada.