Wydział przyjmował nowych członków, pobierał składki, kontrolował kasę i zwoływał walne zgromadzenie. W razie rozwiązania Towarzystwa biblioteki i czytelnie miały przejść na własność szkół ludowych znajdujących się na terenie gmin w których powstały. Jeśli nie udałoby się zwołać walnego zgromadzenia, które podjęłoby inną decyzję gotówka i pozostały majątek przechodził na własność Macierzy Polskiej.
Uchwalonych w 1893 roku na Walnym zgromadzeniu zmian w statucie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nie zatwierdziło informując Towarzystwo, że uważa je za organizację polityczną. Nie pomogły odwołania. Dopiero interwencja w MSW posła Józefa Milewskiego spowodowała zatwierdzenie reskryptem z 13 czerwca 1896 przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nowego statutu Towarzystwa. Zapis, który był problematyczny pozostał, zmieniono tylko sformułowanie. W paragrafie 1 zapisano, że „celem Towarzystwa pod nazwą: „Krakowskie Towarzystwo Oświaty Ludowej“ jest szerzenie oświaty narodowej wśród polskiej ludności w Austryi, a to w duchu religijnym”.