Od 13 grudnia 1981 do 31 marca 1982 internowany w ośrodkach odosobnienia w Białymstoku i Suwałkach, następnie przeszedł na rentę i emeryturę. W lutym 1982 oskarżony wraz z żoną o napaść i groźby karalne w stosunku do zatrzymujących go milicjantów, postępowanie umorzono na mocy amnestii z lipca 1983. Po uwolnieniu współpracował z niejawną Tymczasową Komisją Regionalną „Solidarność” Regionu Białystok i redakcją podziemnego pisma NSZZ Rolników Indywidualnych „S” „Goniec Wojenny”, a od 1984 do 1986 był jednym z redaktorów pisma „Jutrzenka”, w tym jego redaktorem naczelnym. W wyniku konfliktu w łonie TKR „S” w 1985 został przewodniczącym konkurencyjnej MKK „Solidarność” Regionu Białystok. Zajmował się m.in. podtrzymywaniem kontaktów ze strukturami związkowymi w innych regionach kraju i współorganizowaniem mszy patriotycznych. W 1987 ukarany przez kolegium ds. wykroczeń grzywną za udział w pogrzebie działacza „Solidarności” (orzeczenie to uchyliła II instancja sądownicza). W 1989 pozwany przez Jerzego Urbana o zniesławienie w związku ze sprawą śmierci ks. Stanisława Suchowolca (sprawę umorzono z racji niestwierdzenia winy).