Własnoprzędka płowoczarna (Idiothele nigrofulva) – gatunek pająka z rodziny ptasznikowatych. Zamieszkuje południową część Afryki.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1898 roku przez Reginalda Innesa Pococka na łamach „Annals and Magazine of Natural History” pod nazwą Pterinochilus nigrofulvus. W 1919 roku przeniesiony został przez Johna Hewitta do nowego rodzaju Idiothele. W 1985 roku Robert Raven zsynonimizował ów rodzaj z Pterinchilus. Do klasyfikacji Idiothele przywrócony został w 2002 roku przez Richarda Gallona.
Morfologia thumb|left|Widok z boku thumb|left|Widok od spodu Samice osiągają od 27 do 38 mm, a samce od 20 do 38 mm długości ciała.
Karapaks jest w zarysie szerszy, po bokach bardziej zaokrąglony niż u własnoprzędki wspaniałej, w widoku bocznym u samca niski, u samicy wysklepiony. Jamka karapaksu jest głęboka, poprzecznie szczelinowata. W ubarwieniu karapaksu występuje ciemnobrązowa okolica oczu i żółte lub metalicznie złote paski rozchodzące się promieniście z jamki na tle z ciemnobrązowego owłosienia i czarnego oskórka, aczkolwiek trafiają się osobniki o wzorze tym słabo zaznaczonym. Złocista może być również krawędź karapaksu. Szczękoczułki są beżowe, zaopatrzone w od 8 do 12 zębów na przedniej krawędzi bruzdy oraz w skopule pierzastych szczecinek na powierzchniach tylno-bocznych.