Po powrocie do Francji udał się do swego przyjaciela, Jeana Vigne-Malbois, który studiował handel w Lyonie. W 1811 wystąpił w miejscowym , wystawiając Mariage de Cendrillon, sztukę w trzech aktach, a także wodewil Bayard à Lyon ou le Tournoi. Wróciwszy do stolicy, wznowił pisanie sztuk teatralnych. Po wystawieniu Fiancés ou l’amour et le hasard na początku 1809, poświęcił się całkowicie teatrowi, samodzielnie lub też we współpracy z innymi artystami, pisząc ponad 300 sztuk różnogatunkowych, z których wiele odniosło duży sukces, m.in. Kean, ou Désordre et génie z i Alexandre Dumasem (ojcem), Petit Chaperon rouge oraz M. Jovial, Bénéficiaire i Centenaire.
Dwie napisane wierszem komedie w pięciu aktach – l’Artiste ambitieux i l’Indiscret – wystawiono w Théâtre de l’Odéon. Jak pisano: „Jego styl budził nadzieje na wybitnego autora komedii, lecz pożar [z 1818] w drugim teatrze po Comédie-Française skazał go na karierę wodewilową”. Publikował także artykuły w czasopismach artystycznych i gazetach politycznych.