Napisał on list do zbuntowanych kadrowiczek, apelując w nim by nie przekreślały reprezentacji, która je wypromowała. Późniejsza wymiana korespondencji pomiędzy stronami nie przyniosła kompromisu, a zawodniczki podtrzymały decyzję o rezygnacji z występów w reprezentacji. Pożegnalny list Pendyk - jak się później okazało - był jej ostatnim formalnym kontaktem z przedstawicielami polskiego futbolu.
W latach 1987–1992 w drużynie narodowej zagrała 25 oficjalnych spotkań międzypaństwowych, zdobywając w nich 6 goli i 15 razy będąc kapitanem zespołu. Po zakończeniu przez nią występów dla „Biało-Czerwonych”, Szwedzki Związek Piłki Nożnej podjął próbę jej naturalizacji, aby mogła reprezentować „Blågult”. Plan ten się jednak nie powiódł, ponieważ zgodnie z przepisami FIFA, wcześniejsze występy Pendyk w kadrze Polski przekreśliły szanse na grę w innej reprezentacji.
Sukcesy Drużynowe Mistrzostwa Polski: Mistrzostwo (1): 1988/89 (z Czarnymi Sosnowiec) Puchar Polski: Zdobywczyni (1): 1988/89 (z Czarnymi Sosnowiec) Mistrzostwa Szwecji: Wicemistrzostwo (6): 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001 (z Malmö FF) Puchar Szwecji: Zdobywczyni (1): 1997 (z Malmö FF)
Indywidualne Królowa strzelczyń Damallsvenskan (2): 1999, 2000