Od 1860 roku przez kilkanaście kolejnych lat Wielka Brytania zastępowała monety miedziane egzemplarzami z brązu. Dotychczasowe monety miedziane (głównie pensy, półpensy i farthingi), bite od 1797 roku w różnych rozmiarach, uznawano za zbyt duże. Z biegiem czasu miedź ulegała starciu lub utlenianiu, zdarzało się też, że wbijano w nie reklamy, a w obiegu znajdowało się wiele falsyfikatów oraz obcych monet. Stan monet miedzianych został zbadany w latach 1856–1857 w ramach prac Królewskiej Komisji ds. Dziesiętnego Systemu Monetarnego. Chociaż komisja nie zaleciła wprowadzenia systemu dziesiętnego, mistrz Mennicy Królewskiej Thomas Graham przekonał kanclerza skarbu Williama Gladstone’a, że jest to dogodny moment na wymianę starej monety miedzianej na mniejsze, lżejsze i znacznie trwalsze monety brązowe. Gladstone uzyskał stosowne dokumenty i dofinansowanie od parlamentu. Opracowanie projektów nowych monet powierzono głównemu grawerowi Mennicy Królewskiej, .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wymiana brytyjskich monet miedzianych w latach 60. XIX wieku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.