Semanotus bifasciatus – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych i podrodziny kózkowych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1875 roku przez Wiktora Moczulskiego pod nazwą Hylotrupes bifasciatus.
Morfologia Samce mają ciało długości od 8,6 do 15,2 mm i szerokości od 2,5 do 4,9 mm, samice zaś długości od 9,8 do 15,2 mm i szerokości od 3,3 do 5 mm. Pokrywy są mocniej błyszczące i, zwłaszcza w przedniej ⅓, skąpiej punktowane niż u S. laurasii. Ubarwienie mają żółtawobrązowe z dwoma poprzecznymi przepaskami ciemnobrązowymi do czarnych, z których jedna leży na ich środku, a druga w tylnej ⅓, nie obejmując jednak samego wierzchołka pokryw. Reszta ciała jest głównie czarna.
Ekologia i występowanie Oligofagiczne larwy są kambiofagiczne i ksylofagiczne; przechodzą rozwój pod korą i w drewnie krzewów i drzew z rodziny cyprysowatych, w tym cyprysika tępołuskowego, jałowca chińskiego, jałowca sztywnego, kryptomerii japońskiej, stroigły chińskiej, żywotnikowca japońskiego i żywotnika zachodniego. Preferują rośliny martwe lub obumierające, ewentualnie osłabione przez inne fitofagi. Osobniki dorosłe podskubują igły.