W boczno-brzusznej części bulbusa znajduje się błoniasty rejon, przez który prześwitują jego struktury wewnętrzne, w tym nasieniowód.
Genitalia samicy mają płytkę płciową tworzącą bladą, wystającą wargę o słabo zesklerotyzowanym wierzchołku.
Ekologia i występowanie Osnuwikowaty ten bytuje głównie pod kamieniami i głazami na piaszczystych pobrzeżach wód płynących, aczkolwiek znajdywany jest też na stanowiskach suchszych i ruderalnych; być może migruje do tych ostatnich w okresie letnim. Postacie dorosłe prawdopodobnie występują przez cały rok, odnotowane obserwacje pochodzą jednak z okresu od marca do września.
Gatunek holarktyczny. W Europie znany jest z Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Norwegii, Polski, Czech, Ukrainy oraz europejskiej części Rosji. Dalej na wschód sięga przez Ural po południową Syberię. W nearktycznej Ameryce Północnej podawany jest z Kanady.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Ameryki Północnej Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1916 roku