– К.: [Київська православна богословська академія], 2011. – С. 158–167..
W 1600 r. na terenie klasztoru św. Onufrego, dzięki darowiźnie Iwana Zbaraskiego wybudowano cerkiew Przemienienia Pańskiego. Datę ukończenia budowy potwierdza inskrypcja w języku staro-cerkiewnym nad wejściem do cerkwi. Napis wspomina, że kościół został zbudowany za czasów Janusza Zbaraskiego, wojewody bratysławskiego, oraz dzięki staraniom Grzegorza Nowickiego, starosty zbaraskiego. Dzięki Dymitrowi Wiśniowieckiemu w 1682 r. świątynia ponownie stała się cerkwią klasztorną, która przetrwała do dziś.
Pod koniec XVII w., kiedy Zbaraż należał do księcia Dymitra Wiśniowieckiego, przeprowadzono prace renowacyjne. W tym samym czasie rozpoczęto przebudowę kamiennego klasztoru Świętego Zbawiciela na fundamentach starego klasztoru. Teren klasztoru otaczało kamienne mury z otworami strzelniczymi i wały z palisadą.
W 1788 r. budynki klasztorne zostały sprzedane i rozebrane, a kamień wykorzystano do budowy gospodarstwa rolnego. Od końca XVIII w. cerkiew Przemienienia Pańskiego pełni funkcję cerkwi parafialnej.