We wrześniu 1915 roku stanął na czele grupy armii, która od jego nazwiska otrzymała nazwę Grupa Armii Linsingena. Skutecznie odparła rosyjskie ataki podczas ofensywy Brusiłowa, a w wyniku kontruderzenia siły niemieckie zajęły Brześć Litewski i Pińsk, za co otrzymał liście dębu do Orderu Pour le Mérite.
Dowódcą grupy armii pozostawał do 1918 roku, kiedy cesarz Wilhelm II awansował go na generała pułkownika (niem. Generaloberst) oraz odznaczył Orderem Orła Czarnego. Mianował go również gubernatorem Berlina i Naczelnym Dowódcą Wojsk w Marchii (niem. Oberfehlshaber in den Marken). Po wybuchu rewolucji listopadowej i odmowie wydania rozkazu strzelania do robotników, zrezygnował ze stanowiska i przeszedł w stan spoczynku. Odznaczenia Odznaczenia gen.