Do 1925 był właścicielem księgarni nakładowej w Gdańsku. Do 1933 był kierownikiem drukarni polskiej w Gdańsku. Od 1928 był zaangażowany w reorganizację wydawnictwa „Katolik” w Bytomiu, od 1930 prezesem Rady Nadzorczej pisma, a następnie w latach 1931–1933 jego likwidatorem.
Po 1933 roku wycofał się z działalności publicznej i zamieszkiwał w willi w Gdyni-Kolibkach. Jesienią 1939 roku, podczas II wojny światowej, został wysiedlony do Łodzi, gdzie w 1941 został zamordowany przez Niemców.
Działalność społeczna i narodowa Od stycznia 1917 był prezesem Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia” w Gdańsku, a także reżyserem niektórych jego sztuk teatralnych, np. „Chata za wsią”, „Czartowskie łowy”, „Stary piechur i syn jego huzar”. Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, a w 1919 został założycielem koła organizacji w Wejherowie oraz jego prezesem. W listopadzie 1918 współorganizował wielki wiec gdańskiej Polonii, opowiadając się za przyłączeniem Gdańska do Polski.