Wzniesienie Nemaha położone jest około 80 km na wschód od ryftu środkowokontynentalnego – strefy ryftowej sprzed ok. 1,1 miliarda lat, wypełnionej intruzjami bazaltowymi. Ryft ten rozciąga się od rejonu jeziora Superior w kierunku południowo-zachodnim, docierając do stanu Kansas, gdzie kończy się nagłym zanikiem. Na obszarze stanu występuje także wyniesienie Central Kansas Uplift, którego system uskoków był źródłem kilku niewielkich wstrząsów sejsmicznych pod koniec lat 80. XX wieku. Według geofizyka United States Geological Survey, Dona Steeplesa, w tym samym okresie obserwowano spadek aktywności sejsmicznej w strefie uskokowej Humboldt przy jednoczesnym wzroście aktywności w obrębie wyniesienia Central Kansas Uplift.
Trzęsienie ziemi z 1867 roku było odczuwalne na obszarze szacowanym na 500 000 km², przy czym inne źródła podają powierzchnię odczuwalności wynoszącą 780 000 km² lub 250 000 km². Zdarzenie to wpisywało się w przebieg strefy sejsmicznej środkowych Stanów Zjednoczonych. W odróżnieniu od trzęsień ziemi występujących w strefach przybrzeżnych Stanów Zjednoczonych, wstrząsy w środkowej i wschodnio-środkowej części kraju charakteryzują się rozległym zasięgiem odczuwalności. Zjawisko to wynika ze sztywności podłoża oraz stosunkowo niewielkiej głębokości ognisk trzęsień ziemi w stanie Kansas.