Zygmunt Józef Kozicki (ur. 15 lutego 1957 w Ustrzyki Dolnych) – polski urzędnik państwowy, działacz kulturalny, opozycjonista, drukarz i wydawca podziemny w okresie PRL.

Życiorys Syn Władysława i Janiny. Pracował jako kolejarz w Krościenku, w latach 80. utrzymywał się głównie z prac dorywczych. Ukończył liceum ogólnokształcące w Ustrzykach Dolnych. W 1977 rozpoczął studia z bibliotekoznawstwa i informacji naukowej na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, a w 1978 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (ostatecznie po kilkukrotnym skreśleniu z listy studentów w 1991 uzyskał tam tytuł magistra historii). Był związany z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Od 1977 współpracował z kwartalnikiem „Spotkania – Niezależne Pismo Młodych Katolików”, zajmował się kolportażem niezależnych wydawnictw, w tym od 1980 wydawnictwa spotkania. Od września 1980 współpracował z NSZZ „Solidarność” Regionu Środkowo-Wschodniego, odpowiadając za poligrafię związkową, bibliotekę i archiwum. Od 13 grudnia 1981 do 15 listopada 1982 internowany w ośrodkach odosobnienia we Włodawie i Kwidzynie. W 1983 założył wraz z Wiesławem Ruchlickim podziemne wydawnictwo Vademecum, w 1986 rodzinne Wydawnictwo Respublica (wydało ok. 30 pozycji do upadku Polski Ludowej), a w 1987 równolegle Oficyny im. Józefa Mackiewicza.