Joanna Maria Łukasiewicz-Wyrwich (ur. 1951 w Warszawie) – polska dziennikarka i urzędniczka państwowa, działaczka opozycyjna w okresie PRL.

Życiorys W 1974 ukończyła studia na Wydziale Filologii Polskiej i Słowiańskiej Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1973–1982 była dziennikarką pisma „Chłopska Droga”, zrezygnowała z pracy w proteście przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego. Od 1975 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od września 1980 należała do NSZZ „Solidarność”, wchodziła w skład prezydium Komitetu Zakładowego w miejscu pracy, a od 1981 należała do komisji rozjemczej Międzyzakładowej Komisji „Solidarności” Pracowników RSW Prasa-Książka-Ruch. Od grudnia 1981 do marca 1985 współpracowniczka „Tygodnika Wojennego”, była współzałożycielką i koordynatorką działalności filii pisma w Szczecinie, Wrocławiu i Kielcach. Po jego rozwiązaniu założyła wraz z mężem pismo „Samorządna Rzeczpospolita”, gdzie była wydawcą i kierowała zespołem redakcyjnym. Pomiędzy 1986 a 1989 zajmowała się organizacją szkoleń zakresu samorządu pracowniczego i terytorialnego.