Architektura i wyposażenie jest to budowla drewniana, trzynawowy wzniesiona, w konstrukcji zrębowej. Kościół jest orientowany. Jego prezbiterium jest mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte jest trójbocznie, z boku jest umieszczona zakrystia z lożą kolatorską na piętrze. Elewacja frontowa trójboczna jest poprzedzona kruchtą. Druga kruchta jest usytuowana z boku nawy. Świątynię nakrywa dach dwukalenicowy, pokryty blachą, na dachu jest umieszczona ośmiokątna wieżyczka na sygnaturkę. Zwieńcza ją dach hełmowy z latarnią. Wnętrze świątyni jest podzielone na trzy części dwoma rzędami słupów ustawionych po trzy sztuki. Wnętrze nakrywa płaski strop. Chór muzyczny jest podparty dwoma słupami i charakteryzuje się wystawką w części centralnej oraz balustradą tralkową. Na chórze znajduje się prospekt organowy z instrumentem wykonanym w 1878 roku przez Józefa Szymańskiego. Ołtarz główny reprezentuje styl neobarokowy i powstał na początku XX wieku, zwiera elementy w stylu późnobarokowym z 2 połowy XVIII stulecia. Ołtarze boczne reprezentują styl eklektyczny i powstały na przełomie XIX i XX wieku. Kropielnica została wykonana z granitu na przełomie XV i XVI wieku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Stanisława w Sarbiewie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.