Uczestniczył m.in. w kampanii w Karpatach i został ranny w nogę w podczas bitwy pod Rafajłową (23-24 stycznia 1915). 15 kwietnia 1915 r. przeszedł do 4 pułku piechoty (I batalion, 4 kompania), m.in. uczestniczył w walkach na Wołyniu i odniósł poważne rany w czasie bitwy pod Polską Górką (4–6 lipca 1916; obecnie: Kościuchnówka)Zob. P. Rogoziński, Najmłodszy legionista będzie miał swoją ulicę w Kielcach, https://wiadomosci.onet.pl/kielce/kielce-powstanie-ulica-wladyslawa-franasia/9yjcdcq, opublikowane 18.10.2018, dostęp 8.10.2025.. "Pod Polską Górką był przysypany ziemią, gdy go odkopano, okazało się, że ogłuchł (...), było to dla ojca najstraszniejsze przeżycie" (Elżbieta Obara z domu Franaś, córka Władysława Franasia)Cyt. za M. Maciągowski, Walizka legionisty,w: eM Kielce (2014), nr 31, s. 10..20 lutego 1917 z powodu odniesionych ran został uznany za niezdolnego do jakiejkolwiek dalszej służby wojskowej. Odesłano go wtedy do Stacji Zbornej w Krakowie. Internowany w Szczypiornie 17 maja 1917. Z niewoli uciekł 6 kwietnia1918. Zasadniczo przebywał następnie w Krakowie. Od 6 listopada1918 ponownie walczy w szeregach 4 pułku, z przydziałem do grupy harcerskiej 2 dywizji piechoty. Uczestniczy w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. w 1919 r. w bitwie o Mińsk (8 sierpnia 1919) i w 1920 r.