Wybory do Senatu Stanów Zjednoczonych w Pensylwanii w 1867 roku – wybory, w których 15 stycznia 1867 roku Zgromadzenie Ogólne Pensylwanii po raz trzeci wybrało Simona Camerona na senatora Stanów Zjednoczonych (wcześniej dokonało tego w 1845 i 1857 roku). W głosowaniu Cameron pokonał urzędującego senatora , który mimo przynależności do Partii Republikańskiej uzyskał poparcie frakcji demokratycznej w legislaturze. Ponieważ republikanie dysponowali zdecydowaną większością w obu izbach, o wyniku przesądziła wewnątrzpartyjna nominacja. W głosowaniu klubu republikańskich członków legislatury Cameron pokonał gubernatora .
Cameron i Curtin stali na czele dwóch rywalizujących ze sobą frakcji Partii Republikańskiej. Ich wzajemna rywalizacja, zapoczątkowana już w 1855 roku, przybrała charakter głębokiego konfliktu. W 1860 roku Cameron bezskutecznie próbował zablokować republikańską nominację Curtina na gubernatora, natomiast Curtin równie bezskutecznie usiłował zapobiec objęciu przez Camerona stanowiska sekretarza wojny w gabinecie prezydenta Abrahama Lincolna. Cameron pod naciskiem zrezygnował z tego urzędu w styczniu 1862 roku. W 1863 roku ponowił nieudaną próbę powrotu do Senatu.