Palliduphantes milleri – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych. Endemit Karpat. Rzadko spotykany. Zasiedla ściółkę leśną.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1972 roku przez Wojciecha Staręgę na łamach „Fragmenta Faunistica” pod nazwą Lepthyphantes milleri. Opisu dokonano na podstawie wyłącznie samic. Jako miejsce typowe wskazano Cisnę w polskich Bieszczadach. Epitet gatunkowy nadano na cześć Františka Millera. Opisu samca dokonał ten sam autor w 1976 roku na podstawie okazu z Zamkowej Góry w Pieninach.
Staręga zaliczył omawiany takson do grupy gatunków L. pallidus, którą w 2001 roku Michael I. Saaristo i Andriej Tanasiewicz wyodrębnili do nowego rodzaju Palliduphantes.
Morfologia Samica osiąga 2,2 mm, a samiec 1,7 mm długości ciała.
U obu płci prosoma ma 0,9 mm długości i około 0,7 mm szerokości. Karapaks jest żółtawy do szarożółtego z ciemniejszymi liniami promienistymi, krawędziami bocznymi, a u samca też widłowatym znakiem przed jamką. Nadustek jest wklęśnięty. Żółtobrunatne szczękoczułki mają przednią krawędź bruzdy uzbrojoną w trzy duże zęby, natomiast jej krawędź tylna ma u samca trzy małe ząbki, a u samicy jeden ząbek. Dobrze wykształcony aparat strydulacyjny samca zajmuje niemal ⅔ bocznej powierzchni nasadowego członu szczękoczułka.