Wulwa ma jedną parę dużych, nerkowatych zbiorników nasiennych.
Ekologia i występowanie Pająk zasiedlający ściółkę górskich lasów, w tym buczyny karpackiej i innych lasów bukowych, dębowych, jodłowo-bukowych i innych lasów mieszanych. Osobniki dorosłe spotykano w maju, czerwcu, lipcu i październiku.
Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Karpat, podawany z Polski, Czech, Słowacji, Ukrainy i Rumunii. Rzadko spotykany. W Rumunii znany z dwóch stanowisk. Na Ukrainie stwierdzony tylko w Parku Narodowym „Synewyr”.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1925 roku