dla toru 250 m spotykane są przechyłki rzędu ok. 40–45°, natomiast dla torów dłuższych (np. 333,33 m) mniejsze.
Nawierzchnia, strefy bezpieczeństwa i ogrodzenia W procedurze homologacji UCI wskazuje się, że dla welodromów kategorii A (hale, 250 m) standardową nawierzchnią jest drewno, natomiast w kategorii B dopuszczane są także inne materiały (m.in. beton i asfalt) – zależnie od typu obiektu i zastosowania. Dokumenty homologacyjne określają również minimalne parametry strefy bezpieczeństwa (łącznie: pas wewnętrzny/„blue band” oraz strefa bezpieczeństwa), a także wymagania dotyczące wysokości ogrodzeń po stronie wewnętrznej i zewnętrznej toru.
Oznakowanie toru małyPrzepisy UCI standaryzują podstawowe linie i strefy na torze, w tym m.in.: linię pomiarową (measuring line) – wyznaczaną w odległości 20 cm od wewnętrznej krawędzi toru; po jej wewnętrznej krawędzi wyznacza się oficjalną długość okrążenia (linia jest numerowana co 10 m i znakowana co 5 m); linię sprinterską – czerwoną, wyznaczaną 85 cm od wewnętrznej krawędzi toru; linię stayerską – niebieską, rysowaną na wysokości 1/3 całkowitej szerokości toru (wykorzystywaną m.in.