W badaniach nad FOMO wskazuje się, że nadmierna koncentracja na potencjalnych stratach i alternatywach może sprzyjać nasileniu unikania decyzji, co staje się punktem wyjścia do opisu FODA jako „skrajnego” przejawu tego mechanizmu.
FODA w badaniach naukowych
W literaturze naukowej FODA pojawia się przede wszystkim jako dodatkowy konstrukt w badaniach dotyczących FOMO, FOBO i zachowań w środowisku cyfrowym. Jose A. Flecha Ortiz i współautorzy, analizując związek między niekontrolowanym korzystaniem z mediów społecznościowych a intencją zakupową konsumentów, uwzględnili w modelu trzy siły: FOMO, FOBO oraz FODA, wskazując, że FOMO może zwiększać skłonność do zakupów, natomiast FOBO i FODA ograniczają zdolność do podjęcia decyzji zakupowej.
Odwołania do FODA pojawiają się także w nowszych opracowaniach poświęconych tzw. „cyfrowym lękom” (digital anxieties) oraz doświadczeniu FOMO u młodych dorosłych, gdzie nawiązują do ujęcia McGinnisa: nadmiar aktywności motywowanych FOMO ma prowadzić do wyczerpania, a nadmiar FOBO – do izolacji i osamotnienia, których równoczesna obecność może skutkować stanem FODA, czyli niemożnością podjęcia decyzji.