Po 1905 r. bazylianie opuścili Dobromil, a klasztor stopniowo popadał w ruinę. Został odnowiony dopiero w 1928 r. pod kierownictwem igumena J. Łabaja. Wznowiono w nim studia filozoficzne, a następnie wyższe studia gimnazjalne (licealne) Zakonu Bazylianów. W 1931 r. klasztor stał się miejscem Kapituły Generalnej Zakonu Bazylianów, na której D. Tkaczuk został wybrany archimandrytą.
W 1946 r. klasztor został ostatecznie zamknięty przez władze radzieckie. Od 1950 r. na jego terenie działał kobiecy szpital psychoneurologiczny. Klasztor zwrócono zakonowi Świętego Bazylego Wielkiego w 1992 r. Od 2000 r. jego obecnym igumenem jest M. Flaczek.
Przypisy
Kategoria:Klasztory greckokatolickie w obwodzie lwowskim