„Pokusa rozpaczy” Pewnej nocy wikary z Campagne, ojciec Donissan, wyrusza do pobliskiej wioski, by pomóc w spowiedzi podczas rekolekcji. Gubiąc drogę, błądzi po ciemnych polach, potykając się w mroku. Nie jest jednak sam – Szatan pojawia się przed nim pod postacią wędrownego handlarza końmi i oferuje pomoc w odnalezieniu drogi powrotnej. Początkowo Donissan nie zdaje sobie sprawy, kim naprawdę jest nieznajomy; postrzega go jako życzliwego człowieka, na którym można polegać. Gdy odkrywa prawdę, stanowczo prosi, by zszedł mu z drogi. Ostatecznie Szatan odchodzi, świadomy, że trafił na godnego przeciwnika, ale zanim zniknie, zapowiada, że nadal będzie sprowadzał na Donissana pokusy i zło.
Pozostawiony sam sobie Donissan postanawia wrócić do swojej wioski. Po drodze spotyka Żermenę. Doświadczenie z diabłem uświadamia mu, że otrzymał dar odczytywania ludzkich dusz – dzięki temu potrafi ujawnić dziewczynie szczegóły dotyczące śmierci Cadignana. Choć Donissan ma nadzieję, że zdoła ją ocalić duchowo, spotkanie jedynie pogłębia jej rozpacz. Po powrocie do domu Żermena w desperacji wzywa diabła, a następnie bierze ojcowską brzytwę i podcina sobie gardło przed lustrem.