Sędzią głównym był z Upton Park F.C., który prowadził także finał poprzedniej edycji. Sędziami bocznymi zostali J. Clark z Maidenhead oraz J. Dasent z . Kapitanem Wanderers był Arthur Kinnaird, a drużyny Oxford University – . Oba zespoły wystąpiły w osłabionych składach. Oxford University nie mógł skorzystać z podstawowego bramkarza , natomiast Wanderers zabrakło trzech zawodników z mistrzowskiej jedenastki z 1872 roku: , i . W barwach uniwersytetu wystąpił natomiast – członek zwycięskiej drużyny Wanderers z poprzedniego sezonu, który pod koniec 1872 roku rozpoczął studia w Oksfordzie. W składzie Wanderers znalazł się również kapitan William Kenyon-Slaney z regimentu Grenadier Guards, który kilka dni wcześniej jako pierwszy w historii zdobył bramkę dla reprezentacji Anglii w oficjalnym meczu międzypaństwowym.

Obie drużyny zagrały w typowym dla epoki ustawieniu: jeden pełny obrońca, jeden pomocnik i ośmiu napastników. Wanderers przegrali rzut monetą i musieli rozpocząć mecz, broniąc bramki od strony torów kolejowych. Początkowe minuty należały do Oxford University, przede wszystkim za sprawą dynamicznych rajdów Arnolda Kirke Smitha, które spychały rywali do defensywy.