Eugeniusz Niedzielin (ur. 21 sierpnia 1916 w Kolonii Izaaka, zm. 6 lutego 1973) – podoficer artylerii Wojska Polskiego w II Rzeczpospolitej, uczestnik obrony Warszawy w 1939 roku, pułkownik Ludowego Wojska Polskiego, oficer śledczy Głównego Zarządu Informacji, zbrodniarz stalinowski.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 21 sierpnia 1916 roku w Kolonii Izaaka w powiecie sokólskim (ob. w granicach Białorusi). Był synem Włodzimierza i Walerii z d. Szymborskiej. Miał ośmioro braci i dwie siostry. Jego ojciec był działaczem KPP, a następnie WKP(b).
W 1929 roku ukończył szkołę powszechną w Odelsku. Po ukończeniu 14. roku życia, ze względu na trudną sytuację materialną rodziny, zamieszkał u siostry ojca i jej męża. Zasadniczą służbę wojskową odbył w latach 1936–1937 w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie w 29 pułku artylerii lekkiej (29 pal).
Zakończywszy służbę wojskową, pracował w cegielni oraz imał się dorywczych zajęć. Na początku 1939 roku został zatrudniony w Polskich Kolejach Państwowych. Był szkolony na dyżurnego ruchu.