Po likwidacji jego majątek został rozdzielony pomiędzy inne opactwa. W szczególności, część mienia – ołtarz wielki (bez dekoracji malarskiej), drewniana złocona ikona „Ścięcie głowy świętego Jana Chrzciciela”, niewielki Deesis, piętnaście okien oraz inwentarz z 1729 r. – zostały przeniesione do klasztoru w Zawałowie. Trzy dzwony klasztorne przekazano klasztorowi Lubarskiemu, a cudowną ikonę Świętego Onufrego – klasztorowi Wicyńskiemu.
Murowana cerkiew pozostawała na miejscu jeszcze w połowie XIX w. Do naszych czasów zachowały się jedynie jej ruiny (północna ściana nawy i fragment babińca) oraz jeden kamienny krzyż z XVIII w. na dawnym cmentarzu klasztornym, które służą jako świadectwo istnienia dawnego opactwa.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Klasztory greckokatolickie w obwodzie tarnopolskim