Dzięki temu instytucja mogła reagować na problemy, których ustawodawca nie przewidział wprostRadosław Domke, Ekologia i ochrona środowiska w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, Humanities and Social Sciences, HSS, vol. XXIII, 25 (3/2018), p. 31-50, 2018.. współdziałanie z instytucjami naukowymi oraz organizacjami społecznymi i zawodowymi. Współpraca z jednostkami naukowymi (m.in. instytutami biologii, geografii, leśnictwa), a także z organizacjami społecznymi i zawodowymi (np. PTTK, LOP). Związki zawodowe pracowników leśnych czy rolniczych) miała umożliwić integrację wiedzy eksperckiej z praktycznymi potrzebami ochrony przyrody. Komitet był zatem platformą wymiany informacji między naukowcami a administracją, co w warunkach powojennych miało szczególne znaczenie, bowiem wiele obszarów kraju wymagało nowych badań inwentaryzacyjnych po zniszczeniach wojennych, przesiedleniach ludności i zmianach struktury własności.
Współdziałanie to obejmowało m.in.: konsultacje dotyczące planowanych inwestycji, organizowanie wspólnych badań terenowych, inicjowanie akcji edukacyjnych czy udział ekspertów w pracach nad nowymi formami ochrony (rezerwaty, pomniki przyrody).