W okresie 1982–1987 (razem z Franzem Simmlerem) kierował projektem „Strukturalna gramatyka języka niemieckiego w XIX wieku”. Brał też udział w kierowaniu projektami: "Niemieckie słowniki" (Deutsche Wörterbücher)(1983), „Staro-wysoko-niemiecki słownik walencji” (Althochdeutsches Valenzwörterbuch) (1987–1994), "Bavaria Slavica" (1996). W 1989 w Niemieckim Instytucie Uniwersytetu w Moguncji utworzył studia „Język niemiecki jako język obcy”.
W roku 1992 został profesorem ze specjalnością „Językoznawstwo niemieckie” na Uniwersytecie w Ratyzbonie (Regensburg). W latach 1995–1997 sprawował funkcję dziekana, a w 2001–2003 był prorektorem tego Uniwersytetu. W roku 2007 został profesorem seniorem Uniwersytetu w Ratyzbonie.
Działalność naukowa Badania i publikacje Albrechta Greulego dotyczą głównie następujących kręgów tematycznych: historia języka niemieckiego, leksykologia, składnia, onomastyka, lingwistyka tekstu, język sakralny, kultura języka, polityka językowa.
Publikacje książkowe (wybór)